Dit is één van mijn vele herinneringen aan Merauke...het stuk hieronder gaat over de activiteiten rondom het Kerstfeest in Muli.
Muli is een dorpje, dat op ongeveer 5 km van Merauke ligt.
Mijn vader werkte in Muli als zendeling; op door-de-weekse-dagen was hij hoofd van 3 klassen basisschool en ’s zondags leidde hij de kerkdienst. Al zijn vrije tijd gebruikte hij om zijn gemeente te dienen.
Mijn moeder werkte als onderwijzeres op de Openbare Lagere School B in Merauke.
Het was erg druk in huis. Mijn moeder bakte cakes en we moesten haar daarbij helpen.
Mijn broer Paul (RIP) klopte de eieren om later gemengd te worden met meel, suiker en andere ingrediënten tot
beslag. De bakvormen smeerde ik met boter Blue Band, zodat de cakes niet aan de bakvormen plakken.
Elektrische- of gasoven hadden we niet, immers we kookten op houtsvuur. Van een vierkante blik maakte mijn vader een oven. De cakevorm met beslag werd in de ‘oven’ gelegd, die van onderen en boven verwarmd
werd met houtskool. Soms kon de houtskool te heet zijn, dan gebruikten we het zachte
schil van cocosnoot. Dit brandt korter en minder heet.
Het huis moest helemaal opgeruimd worden. Het erf geveegd, soms moest een muur nog gewit worden… m.a.w. alles werd voorbereid op de komst van .… Mijn moeder had hierin de leiding.
Dan kwam mijn vader binnen, keek rond, keek mijn moeder aan, schudde slechts zijn hoofd en zei ‘Marta, Marta..’ en liep weer naar buiten.
Ik vond wel vreemd, zo heet ze helemaal niet en ze had ook geen 2e naam….
In de maanden november en december zagen we hem minder dan anders. Als de school uit was, bleef hij nog na om voor te bereiden op de kerst.
Elk jaar werd op de kerstavond een ‘stukje’ uitgevoerd in de kerk. Uren besteedde hij aan script schrijven. De rollen verdelen, mensen ervoor benaderen…. Daarna dagenlang repeteren voor de kerstuitvoering.
Met het fluitorkest en het kinderkoor kerstliederen oefenen. Hij had de hele regie in handen.
Tegen de tijd dat de kerst naderde merkten we dat de spanning bij hem opkwam. Dan pakte hij zijn dubbeloopsgeweer, ging het bos in om te jagen. Als hij later terugkwam, met of zonder buit, was de rust weer
teruggekeerd.
Kerstversieringen en kerstboom
Een paar dagen voor de kerst werd de kerstboom in de kerk opgetuigd. Kerstballen en kerstversieringen waren nergens te verkrijgen.
Van crepepapier maakten wij, de kinderen slingers. De ronde vruchten van bintangorboom of (buah bintangor) van ca. 5 cm diameter, verfden we met felle kleuren om in de boom te hangen als kerstballen.
Deze vruchten gewikkeld in aluminium papier resulteerden in mooie glinsterende ballen.
Natuurlijk moesten we eerst een gaatje maken in de vrucht en het vruchtvlees uithalen, wat er over bleef was het harde schil (te vergelijken met een kalebas).
Als kerstverlichting in de boom, echte kaarsen, die in zelfgemaakte bamboe standaard in de boom werden bevestigd. Het had ons uren gekost om deze kerst-versieringen te maken. En geloof me, dat waren leuke
creatieve uren.
Een mooie boom (geen den of spar) van 3 meter, kapte men in het bos en versieren maar…
Onder de kerstboom geen cadeaus maar twee emmers water. Het gebeurde wel eens dat de kerstboom tijdens
de viering in brand vloog, vandaar de emmers met water.
De hele kerk werd versierd. Slingers hingen overal, de boom stond statig naast de kansel.
De kerstviering
De kerk was tot de nok toe gevuld. Niet alleen met mensen uit Muli, maar zelfs ook uit Merauke.
De moslimkinderen die bij mijn vader op school zaten, inclusief de ouders waren er ook.
30 procent van de leerlingen van deze Christelijk Dorpsschool waren moslim. Enkele moslimkinderen speelden mee in dit ‘kerststuk’.
Waauw, wat een ongekendheid, dat dit zo maar kon, 55 jaren geleden.
Ik, ik kreeg een bescheiden rolletje in de kerstuitvoering, als ‘kind’soldaat van Herodes. Twee keren mochten we opkomen. Een keer om Johannes de Doper op te halen en de andere keer
aan het einde.
De dochter van Herodias danste terwijl haar moeder stond te kijken
De dood van Johannes de Doper
Het stuk ging over de dood van Johannes de Doper. Herodes had Johannes destijds laten arresteren en in de
boeien laten slaan en hem in de gevangenis geworpen om Herodias, de vrouw van zijn broer Filippus.
Johannes had namelijk tegen hem gezegd: ‘U mag haar niet tot vrouw nemen.’ En hoewel hij hem wilde doden, deed hij dat niet uit vrees voor het volk, dat hem voor een profeet hield.
Toen Herodes een feest gaf ter gelegenheid van zijn verjaardag, danste de dochter van Herodias te midden van de aanwezigen, en dat viel bij Herodes in de smaak. Daarom zei hij dat ze zou krijgen wat ze maar zou vragen, en hij bezegelde die belofte met een eed.
Door haar moeder daartoe aangezet zei ze: ‘Breng me dan op een schaal het hoofd van Johannes de Doper.’ Deze vraag bedroefde de koning, maar omdat hij in het bijzijn van zijn tafelgasten een eed gezworen had,
beval hij dat men het haar zou brengen, en hij gaf opdracht Johannes in de gevangenis te onthoofden.
Het hoofd werd op een schaal binnengebracht en aan het meisje gegeven, en zij bracht het naar haar moeder. (Matheus 14: 3-12)
De kerstviering verliep gelukkig ‘brand’vrij en de kerstuitvoering was een groot succes. Dagenlang was de kerstviering in Muli het gesprek van de dag. Zowel in Muli als in Merauke.
Het finale lied. het kindsoldaat rechts voor u op de foto.....c'est moi
Het verhaal van Marta en Maria
Vele vele jaren later, begreep ik pas waarom mijn vader op die drukke dag in december zijn hoofd schudde en ‘Marta, Marta..’ tegen mijn moeder zei.
In Lucas 10 : 38-42 las ik het verhaal van Marta en Maria: Toen ze (Jezus en zijn leerlingen) verder trokken ging
hij een dorp in, waar hij gastvrij werd ontvangen door een vrouw die Marta heette. Haar zuster, Maria, ging aan de voeten van de Heer zitten en luisterde naar zijn woorden. Maar Marta werd helemaal in beslag
genomen door de zorg voor haar gasten. Ze ging naar Jezus toe en zei: ‘Heer, kan het u niet schelen dat mijn zuster mij al het werk alleen laat doen? Zeg tegen haar dat ze mij moet helpen.’
De Heer zei tegen haar: ‘Marta, Marta, je bent zo bezorgd en je maakt je veel te druk. Er is maar één ding noodzakelijk. Maria heeft het beste deel gekozen, en dat zal haar niet worden ontnomen.’
Anno 2009, is het nog niet veel veranderd, Marta’s kom je nog steeds tegen. Marta’s zijn alleen maar bezig met hun eigen ‘ding’. Zoals ‘wat voor kleren doen we aan !
Waar gaan we met de 1e Kerstdag naar toe ? Wat moeten we klaarmaken voor de gasten ?. De kerstbomen moeten opgetuigd worden, andere kerstversieringen, het huis, de tuin van vele kleurrijke lichten voorzien. Hoe meer lichten hoe mooier enz….
Het Licht
Kerstfeest is natuurlijk het feest van Het licht, Het licht dat de andere lichten doet vervagen.
Jezus Christus is Het licht in de nacht. De herders op de velden van Efrata hadden het gezien.
De wijzen uit het Oosten hadden het gevolgd naar Bethlehem en Maria had voor het gekozen. Wat is uw keuze…….. “wens u een kerst vol licht, rust en vrede”...
Naar Beginpagina
